Wim Buijsen, 6 maart 2011
Gambia , Badjul 41°

Gambia naar Zuid-Senegal

Gambia – Kairo Garden in Tanje

Maandag lekker uitslapen tot 8.30 uur. Een douche en een ontbijt op het terras maakt het, dat je gelijk een gevoel krijgt dat je een doel bereikt hebt en voor het tweede gaat.
Het besef komt dat in en uitpakken en kilometers vreten even gestopt is.
De particulieren laten zich erg snel overhalen om een luxe hotel op te zoeken.
Jammer natuurlijk omdat afspraak is om na de reis dienstbaar te zijn voor de doelstellingen van Go for Afrika. Cyril gaat wel in een hotel zitten maar werkt wel mee aan projecten. Gaat in de volle zon (35 tot 38 graden) les geven aan de Brandweer over de werking van de geschonken brandweerwagen. Dit terwijl andere particulieren in het hotel aan het zwembad liggen te genieten.
De rustdag vul ik in door mensen te helpen met klussen, een teamleiders vergadering, plannen van de werkzaamheden voor de komende dagen en het informeren van de jongens over de planning van de week. Het is tenslotte geen vakantie.
Zoals gebruikelijk gingen we nog om 11.00 uur naar de wouw. Een discotheek ala Afrika.
Veel plaatselijke vrouwen zorgen dan voor veel plezier. De muziek zorgt dat je niet blijft stilstaan. Om 3.00 uur was het tijd om gezamenlijk weer terug te rijden. Natuurlijk weer wachten op jongens die even niet te vinden zijn. Morgens natuurlijk weer om 7.30 uur op en aan het werk.
Dinsdag is een barreldag in het jeugdcentrum. De jongens gaan dan een korte presentatie verzorgen aan de studenten van hier over hun voorbereiding van de reis en de reis.
Ze mogen hier wel eens zien dat er heel wat werk gedaan moet worden voor men hier is om nog een stage van 7 weken te doen. Dat er flink gewerkt moet worden om het geld bij elkaar te krijgen en planning ook iets is om behoorlijk aan te werken.
Robin en Paul deden dit prima in het Engels.
De particulieren en andere studenten (ik ook) gingen de zeecontainer leeg maken.
Door een stevige kraan was deze van de vrachtwagen getild. De kraan zakte weg in het zand, kiepte om en viel op de zeecontainer. De kraan was hierna rijp voor de sloop. Twee andere kranen hebben de beschadigde kraan op de wielen gezet en de gekantelde zeecontainer weer recht gezet. Te bedenken dat er veel verf, tegels en ook 40 computers in zaten is het niet moeilijk voor te stellen dat veel delen een andere kleur hebben gekregen. De kleur geel is nu erg in.
Als je in een zeecontainer staat bij 35 graden buitentemperatuur in de schaduw is binnen nog 10 graden warmer. Stilstaand in die bak liep het zweet al uit je lichaam als een gieter.
Met 20 man hulp hadden we deze om 14.00 uur leeg. Na wat andere werkzaam heden was de dag om 20.00 uur geleden. Tijd voor een douche , eten , biertje en wat sterke verhalen in de groep. Om 1.30 uur zoek je de hut dan wel weer op om nog wat te slapen.
Woensdagmorgen gingen we eerst een school bezoeken. GTTI in Serrekunda. Mooi voorbeeld hoe Go for Africa met succes een school kan opkrikken naar een veel hoger niveau autotechniek m.b.v. studenten. Dit maakt indruk. Hierna even een plaatselijke markt bezocht.
Ongelofelijk hoe mensen een beetje geld moeten verdienen om weer een dag eten te hebben.
De baby zit gewoon op moeders schoot te slapen terwijl de moeder 5 vissen probeert te verkopen die de vader nachts heeft gevangen.
Hierna naar een plaats gereden waar houtsnijders uit een boomstam een trom of andere toeristische beeldjes snijden om deze weer te verkopen op de markt
Onder een rietendakje zitten ze op de hurken met hakbijlen en beitels te kappen en te snijden.
Hier liet ik 3 beeldjes maken voor mijn 3 jongens.
Op de weg erheen kregen 2 jongens uit onze groep nog een aanrijding met een andere auto.
Een Mercedes 190D taxi werd nog al hard in de linkerachterdeur gepakt. Flinke schade maar geen gewonden. Op de zelfde kruising was ook een garage. Hier de wagens naar toe gereden om te kijken of dit op zijn Afrikaans tot een oplossing kan komen zonder politie.
Met politie levert dit nog meer gedoe op en maakt het zeker niet goedkoper.
Na taxatie van de garage twee oplossingen. Nieuwe deur of uitdeuken. Uitdeuken gaat in Afrika altijd en een nieuwe deur in z’n oude barrel vond ik wat vergaan.
Reparatie kost een middag uitdeuken en een morgen spuiten met de spuitbus.
Tevens 1 dag inkomstenderving van de Taxi. Wij zijn toeristen dus dan komt er een leuk verhaal uit. Ze denken hier wat langzamer als een Nederlander dus een leuk tegen verhaal is snel gemaakt. € 100,-- moet goed zijn in plaats van € 150,--. Even pinnen bij een bank en 2 uur later hadden reden we weer met sterk verhaal rijker. Hierna 40 computers testen die in de zeecontainer gezeten hadden. 14 computers gingen met ons mee de grens over naar Zuid Senegal om daar op scholen te dienen. Samen met zakken vol (kinder)kleding, knuffels, een motorblok, gereedschap, balanceerlood en ziekenhuis spullen. Onze 5 auto’s werden leeg gemaakt en tot de nok gevuld met spullen voor Zuid-Senegal. Dit kan ook via de officiële weg maar dan kost dit veel geld en 1 jaar wachten . Onze ervaring is dat ze de auto’s slecht controleren en met onze doos vol geluk gaat dit gewoon goed. We hadden drie douane posten en een politie post te passeren.
Onze groep vertrok om 9.30 uur. Rob ging niet mee dus onze groep bestond uit negen mensen en vijf auto’s.
Alles ging prima en de jongens begrepen al snel dat ik met Omar (het hoofd van de school in Senegal) besloot om de twee douaneposten een nieuwe (oude) computer te schenken. Natuurlijk even met Jan gebeld of dit wel mocht. Natuurlijk niet voor onze smokkelactie te laten lukken maar om de jongens het makelijker te maken, om later in het weekend, goed en sneller dan twee uur de grens te passeren. Natuurlijk ook zodat Jan maandag weer een nieuwe vracht kan aanrijden.
Zo werkt dit gewoon in Afrika en natuurlijk ook in Nederland.
Hierna zagen de jongens snel de militairen tot de tanden bewapend langs de wegen staan bij weg blokkades. Ook in jeeps reden ze met groot geschut over de weg. Dan komt al gauw de vraag: waarom? Zeker als ze dan ook nog militairen achter een stapel zandzaken met snelvuur zien zitten. Dit is voor onze veiligheid en die van anderen. Als we terug rijden van de stad Ziguinchor naar Baila gaat het gas er flink in. We moeten voor donker terug zijn. Hier is avond klok. Na 19.00 uur (donker) mag je niet meer rijden met een auto. Net voor Bignona kreeg de caddy een platteband door het slechte wegdek. Gaten van 20 cm diepte zijn hier normaal.
De velg is aardig gedeukt. Snel wisselen en verder. De laatste militaire post laat ons stoppen 2 km voor Baila. Het was al 19.30 uur en donker. Hij vroeg waar we heen wilden. Ik vertelde dat we in Baila wilden slapen en met een pen en een flyer van GFA mochten we nog door.
In het donker zie je de gaten in de weg niet meer, overstekend wild (koeien, kippen en geiten enz.) en de donkere mensen al zeker niet meer. Deze rijden fiets, brommer, ezel of lopen langs de weg zonder ook maar iets. Ook was het niet makkelijk in het donker een onverharde weg te moeten zoeken die naar ons slaapadres ging.
De militaire posten worden aangevallen door rebellen nachts. Hierdoor vallen wel eens doden. Dit is al drie jaar zo en de situatie is nog steeds het zelfde. Toeristen en inwoners doen ze niets. De militairen branden ook het groen naast de weg vrij om meer overzicht te hebben.
Dan begrijp je snel waarom je niet moet rijden. Terug in het kamp blij met een douche en een goed bord eten met een pilsje/rood wijntje. De jongens beseffen dit ook en zullen dit beslist niet doen. We hebben alle militaire posten bezocht en aangegeven dat wij werken voor Go for Africa. Tevens het hoofd van de politie in Baile en Ziguinchor.
We haalden het niet om naar het provincie huis te bezoeken om ook daar aan te geven dat onze studenten er gaan werken. Dit gaat Jan maandag alsnog doen. Tevens is Jan bij de minister van onderwijs geweest in Dakar. Deze kunnen we altijd bellen om onmogelijke zaken mogelijk te maken.
Na een goede nachtrust in een mooie hut wakker geworden en na een stvig ontbijt even met een aap gespeeld.
Hierna zijn we naar de school geweest in Baila om daar de studenten en docenten te spreken.
Gelijk ook aan het werk gegaan. In het magazijn om te kijken welke spullen aanwezig zijn om zo zaterdag in onze container te kijken voor de ontbrekende spullen.
Kai en Fredie zijn met de directeur naar hun school om te spreken met docenten en de werkplaatsen te bekijken. Hierna rijden ze nog naar hun slaapadres en komen dan terug naar ons. We moeten voor 19.00 uur bij de grens zijn. Deze sluit dan en dan moet je daar slapen blijven. Dit lukte en de overtocht ging prima. Ze waren zo blij met de geschonken computers dat ze bijna vergaten de stempels in onze passen te zetten. We waren zo over zonder te betalen. Hierna even wat eten en dan terug naar Kairo Garden.
Even wat mensen naar het vliegveld brengen en dan nog naar het hotel van Cyril en Rene.
Hun vertellen dat morgen vroeg om 9.45 uur hun auto geschonken zal worden aan een school.
Daar willen ze natuurlijk graag bij zijn en dit gaat altijd met een feestje.
Hierna in de container snuffelen en de stage van de jongens bespreken. De jongens gaan nog voetballen met jongeren van uit het dorp. Zal wel lekker stoffen in het zand.
Zondag zullen we dan rusten en inpakken. Ik vertrek om 22.00 uur met het vliegtuig.
Fijn om weer thuis te zijn maar ook wetende dat we hier nog veel moeten doen.
De directeuren van de scholen verwachten mij volgend jaar te zien en willen graag dat ik langer blijf. Ik heb beloofd terug te komen mits zij goed zorgen voor mijn jongens.
De directeur van Baila nog een fleswijn, een doos sigaren en mijn MTB fiets geschonken.
Hij is de centrale man voor Go for Africa en de scholen in Zuid Senegal. GFA heeft een contract met hem en hij krijgt ook betaald voor zijn diensten. Hij was ook mee naar de minister van onderwijs in Dakar. Een zeer bekwaam man die weet van aanpakken. Hij vergeet nog wel eens te stoppen voor iets te drinken of te eten. Hierdoor rij van de ene plaats naar de andere en is de dag om en staat je maag op krimpen.
Vandaag nog iets in handel gedaan en met de minister van handel gesproken van Gambia. Omdat hij niet werkt op zondag gewoon bij hem thuis.
Goed gesprek gehad en krijg alle medewerking.
Met Robin gaat het niet goed. Vandaag naar de dokter geweest en als de medicatie gaat werken kan hijop stage over een week. Herman zal komende week over hem waken en hij gaat niet naar Senegal tot dat hij beter is. Gaat het niet beter dan zal hij naar huis moeten.
Nu zitten we aan tafel voor een laatst gezamelijk eten en dan vertrekken we naar het vliegveld.
Tot gauw.
Wim

Met HalloBuitenland.nl kun je Wim in Gambia echt goedkoop bellen!